Kandidatenlijst
2026 - 2030
#1 Danny van Dam
Oud-Rijswijk
“Niet eindeloos praten, maar samen beslissen en zorgen dat het ook echt beter wordt in de straat.”
De lijsttrekker die knopen doorhakt
Danny houdt van een Rijswijk dat kleinschalig en gezellig voelt. Je komt hem tegen op de zaterdagmarkt in Oud Rijswijk, hardlopend langs de Vliet of met zijn vriendin bij kinderboerderij ’t Akkertje.
Voor Danny betekent “doen wat werkt” vooral: met mensen praten, niet over mensen. De afgelopen jaren ging hij langs in woonkamers en op straat om te horen wat er echt speelt. Soms gaat dat over iets groots, maar vaak juist over dingen die je elke dag merkt: een straat die onveilig voelt, bomen die verdwijnen of verkeer dat vastloopt.
Danny zoekt die gesprekken ook op via de koffiekar, de stadskrant en
sociale media – in gewone taal. Hij ziet hoeveel vrijwilligers betekenen voor
Rijswijk, bijvoorbeeld bij de ‘Oud is Goud’-awards, waar verhalen van inzet en
betrokkenheid samenkomen.
De komende jaren wil Danny dat bewoners minder vaak vaststaan in hun eigen wijk. En dat er meer kleine parkjes en groen bij komen, dicht bij huis. Zodat Rijswijk een stad blijft waar we elkaar groeten en waar het prettig wonen is.
#2 Tinus Kaffa
Muziekbuurt
“Een veilige wijk ontstaat niet vanzelf, die regel je samen en pak je aan.”
Veiligheid en bereikbaarheid, gewoon goed geregeld
Tinus woont in de Muziekbuurt en is iemand van aanpakken. Je ziet hem bij het buurtpreventieteam en bij WoW-acties: samen wandelen en opruimen in de wijk. Tijdens corona hielp hij mee met het ophalen en verdelen van eten voor mensen die het moeilijk hadden. Voor Tinus begint “doen wat werkt” bij laagdrempelig contact.
Even praten bij de supermarkt. Een groet op straat. Of luisteren bij de koffiekar.
Tinus vindt bereikbaarheid belangrijk, juist omdat Rijswijk groeit. Het moet prettig blijven om je te verplaatsen: met de auto, maar ook met de fiets en het openbaar vervoer. Fietspaden die netjes zijn. Parkeren dat haalbaar blijft. En een stad waar je niet overal vastloopt. Tinus noemt bijvoorbeeld de Beatrixlaan als plek waar slimme
keuzes echt verschil kunnen maken.
Wat Tinus typeert: hij wil dat de politiek dichtbij blijft. Niet ingewikkeld, maar helder. Open staan voor andere meningen en vooral: doen wat je belooft. Zodat bewoners merken dat signalen ook echt worden opgepakt.
#3 Marinka Koornneef
Rijswijk Buiten
“Je hoeft het niet groots te maken, als je het maar goed doet voor mensen.”
De regelaar die zorgt dat niemand buiten de boot valt
Marinka gelooft dat je met kleine gebaren veel kunt betekenen. In het
dagelijks leven is ze bewegingsagoog en secretaris van Wij. Rijswijk. Ze
organiseert activiteiten en helpt mee waar dat nodig is, in de vereniging én in
de wijk. Als wijkvertegenwoordiger van Rijswijk Buiten is ze de ogen en oren
van de buurt. Ze luistert, verzamelt signalen en speelt die door, zodat
problemen niet blijven liggen.
Vrijwilligerswerk is voor Marinka heel normaal. Bij KDC AandachtsLab, een
kleinschalig dagverblijf voor kinderen met meervoudige beperkingen, zwemt ze
twee keer per week met de kinderen en beheert ze het zwembad. Daar ziet ze elke
week wat aandacht en veiligheid doen met mensen.
Voor Marinka is “doen wat werkt” niet groot en ingewikkeld. Het is een
krantje bezorgen, helpen bij een buurtactiviteit, iets regelen rond
Sinterklaas, of koken voor mensen die met kerst anders alleen zijn. En vooral:
een kop koffie en een goed gesprek.
Marinka wil dat Rijswijk een warme gemeenschap blijft, waar mensen elkaar blijven zien en waar we meer naar elkaar luisteren.
#4 Irene Jansen- Dirkx
Rijswijk Buiten
“Besluiten van vandaag bepalen hoe onze kinderen hier morgen opgroeien.”
De stem van gezinnen en scholen in de wijk
Irene woont al 22 jaar in Rijswijk en ziet in Rijswijk Buiten hoe sterk bewoners kunnen zijn als ze samen dingen oppakken. Initiatieven zoals het Sionsfeest en de Buitenkamer laten volgens haar zien: mensen weten zelf heel goed wat er nodig is voor saamhorigheid. Daarom is “doen wat werkt” voor Irene vooral: op straat zijn, luisteren en helpen om goede ideeën verder te brengen.
Je komt Irene tegen bij de koffiekar, waar ze graag hoort waar bewoners trots op zijn en waar ze tegenaan lopen. Ook organisaties en vrijwilligers die de stad draaiende houden, kunnen bij haar terecht met hun verhaal. In haar werk als kindercoach en in de buurt steekt ze ook praktisch de handen uit de mouwen: een minibieb in de voortuin, hulp bij schoolwerk voor kinderen, of gewoon even meedenken met een buur.
Irene wil dat Rijswijk geen betonnen stad wordt. Voorzieningen zoals huisarts en school moeten dichtbij blijven, met genoeg groen om te bewegen en op adem te komen.
Haar missie is helder: de stem van kinderen en jongeren moet serieuzer worden meegenomen. Want keuzes van nu bepalen hun toekomst.
#5 Niels van Mosel
Rembrandtkwartier
“Rijswijkers hoeven geen lokettenroute. Die willen dat het gewoon wordt opgelost.”
De doener die zorgt dat het geregeld wordt
Niels van Mosel is een betrokken Rijswijker die houdt van duidelijkheid. Niet eindeloos praten, maar zorgen dat dingen gewoon geregeld worden. Voor Niels begint doen wat werkt bij een simpele vraag: wat merken mensen hier elke dag van? En als iets niet goed gaat, dan moet je het oplossen. Praktisch, samen met bewoners en zonder omwegen.
Je komt Niels tegen op plekken waar Rijswijk leeft. Bij sportvelden en verenigingen, of gewoon in Oud Rijswijk waar je makkelijk een praatje maakt en snel hoort wat er speelt. Dáár haal je de echte signalen op: over bereikbaarheid, groen, veiligheid of dat ene probleem dat al veel te lang blijft liggen.
Niels ziet dat Rijswijk drukker wordt. Daarom vindt hij balans belangrijk. Het aantal woningen kan groeien, maar dan moeten voorzieningen, groen en bereikbaarheid wel meegroeien. Anders raakt de stad vol, terwijl het juist prettig moet blijven om hier te wonen.
Buiten de politiek is Niels al jaren actief bij Zwembad De Put en SG De Vliet. Daar draait het niet om praten, maar om doen: afspraken maken, samen de schouders eronder en zorgen dat alles blijft lopen. Hij ziet daar elke week hoe belangrijk vrijwilligers zijn voor Rijswijk. Als je het samen organiseert, blijft sport bereikbaar en blijft de stad leefbaar.
Over vier jaar wil Niels dat inwoners sneller geholpen worden. Minder gedoe, kortere lijnen en een gemeente die doet wat nodig is.
#6 Ajmal Haniftahmas
Stationskwartier
“Wegkijken helpt niemand, problemen moet je durven benoemen.”
De realist die problemen benoemt én oplost
Ajmal woont met zijn vrouw en twee jonge kinderen tegenover het station. Hij is nog niet heel lang in Rijswijk, maar voelt zich er echt thuis. In zijn werk (plaatsvervangend hoofd detentie en re-integratie) ziet hij elke dag wat structuur, kansen en menselijkheid betekenen. Diezelfde houding neemt hij mee de wijk in: mensen groeten, luisteren en kijken wat er nodig is.
Voor Ajmal begint “doen wat werkt” bij inwoners. Niet eerst plannen maken, maar eerst ophalen wat er speelt.
Daarom zoekt hij actief contact, stelt vragen, houdt enquêtes en signaleert problemen die bewoners dagelijks merken. Hij komt graag in stadcentrum Bogaard, juist omdat je daar veel mensen ontmoet. Ook benoemt hij dingen die soms ongemakkelijk zijn, zoals bedelarij of onveilig gevoel, omdat wegkijken niets oplost.
Ajmal ziet dat Rijswijk drukker wordt. Verkeersdrukte en sluiproutes maken buurten minder prettig. Hij wil
minder overlast, meer groen en schonere lucht, zodat kinderen veilig naar school kunnen en je fijn kunt wonen.
Over vier jaar wil Ajmal dat bewoners meer vertrouwen voelen: dat ze merken dat hun stem telt en dat knelpunten echt worden aangepakt
#7 Anthony Zoghbi
Rijswijk Buiten
“Als je niet luistert naar bewoners, krijg je gedoe. Zo simpel is het.”
Doorstroming en afval: beleid dat werkt in de praktijk
Anthony woont in Rijswijk Buiten en gelooft dat “doen wat werkt” altijd begint in je eigen wijk. Niet één oplossing voor de hele stad, maar kijken wat past bij de mensen die er wonen. Soms is dat meedoen met buren en kinderen bij het voetbalveldje, soms is het gewoon even vragen: wat hebben we hier nodig om het fijn te houden?
Anthony ziet dat Rijswijk steeds drukker wordt. Het dorpse karakter is lang behouden, maar door de groei loopt het verkeer vaker vast en komt er steeds meer verkeer de woonwijken in. Voor Anthony is doorstroming daarom belangrijk, maar wel met verstand: bereikbaar blijven én prettig wonen. Ook vindt hij dat voorzieningen, zoals onderwijs, mee moeten groeien.
Daarnaast noemt Anthony afval als hét voorbeeld van waarom luisteren zo belangrijk is. Als je een nieuw systeem invoert zonder goed uit te leggen waarom, krijg je gedoe op straat en frustratie bij bewoners. Volgens Anthony moet afval vooral logisch en wijkgericht worden geregeld, zodat het schoon blijft én betaalbaar.
Buiten de politiek is Anthony sportief actief als coach bij de Rijswijkse Hockey Club (RHC). Over vier jaar wil hij dat een “gewoon ding” beter geregeld is: verkeer dat doorstroomt én een afvalsysteem dat weer werkt in de praktijk.
#8 Sidney van der Burgh
Rijswijk Buiten
“Je moet zijn waar mensen zijn, anders hoor je nooit wat er echt speelt.”
Jong talent dat Rijswijk zichtbaar vooruit helpt
Sidney is 19 jaar en al jong actief voor de stad. Hij is vrijwilliger en fractieassistent bij Wij. Rijswijk, maar je ziet hem vooral niet achter een bureau: hij sluit aan bij de koffiekar, komt in het buurthuis en zoekt het gesprek met bewoners. Voor Sidney is “doen wat werkt” heel simpel: aanwezig zijn op plekken waar mensen toch al komen en daar goed luisteren.
Sidney loopt al rond op tennispark Welgelegen sinds hij zes is. Daar hoort hij verhalen uit de wijk, van jong en oud. Juist door al die gesprekken maakt hij zich zorgen over de grote bouwplannen: blijft Rijswijk wel groen en bereikbaar? Kun je straks nog veilig fietsen, wandelen en makkelijk naar sport?
Sidney wil ook dat meer mensen snappen wat er in de raad besproken wordt. Niet met moeilijke woorden, maar zodat bewoners kunnen volgen wat er speelt en waarom keuzes worden gemaakt. Daarnaast is hij al vier jaar betrokken bij de ‘Oud is Goud’-awards, waarmee vrijwilligers in het zonnetje worden gezet.
Zijn inzet: blijven luisteren, vrijwilligers waarderen en extra aandacht houden voor senioren. Want een stad werkt pas echt als mensen zich gezien voelen.
#9 Stefan Boom
Muziekbuurt
“Je kunt wachten tot iemand anders het oplost, of zelf beginnen.”
De wijkbewaker die overlast niet laat liggen
Stefan is wijkvertegenwoordiger van de Muziekbuurt en gelooft in aanpakken. Voor hem begint een leefbaar Rijswijk bij actie: signaleren, doorpakken en laten zien dat het wél kan. Hij merkte dat de gemeente echt luistert als je het goed en duidelijk aangeeft. Zo werd een lastig begaanbaar paadje, mede dankzij zijn inzet, weer toegankelijk voor iedereen.
Stefan ontmoet bewoners overal in de wijk. Tijdens zijn tweewekelijkse rondes met het buurtpreventieteam hoort hij wat mensen bezighoudt: overlast, rommel, verkeer of gewoon het gevoel dat het te druk wordt. “Niet praten, maar poetsen” past bij hem: je kunt wachten tot iemand anders het oplost, of je kunt zelf beginnen.
Stefan vindt dat Rijswijk na al het bouwen nu ruimte moet houden voor voorzieningen en lokale ondernemers. Een stad is meer dan woningen; het moet ook prettig blijven om te wonen, te sporten en elkaar te ontmoeten. Daarom kijkt hij ook naar praktische punten: openbaar vervoer dat sterker wordt tussen steden en hulp in de GGZ die niet ineens stopt als iemand achttien wordt.
Stefan zoekt verbinding, juist omdat politiek niet zwart-wit is. Als je elkaar blijft opzoeken, kom je verder.
#10 Mike Massar
Steenvoorde-Zuid
“Luisteren is stap 1. Daarna moet je ook laten zien wat je ermee doet.”
De doener die jongeren en buurten activeert
Mike is 19 jaar en staat midden in Rijswijk. Hij werkt in de frontoffice en is actief als vrijwilliger bij Trias en Welzijn Rijswijk. In Steenvoorde houdt hij zijn ogen en oren open. Je komt hem tegen bij activiteiten, bij de Wereldkeuken of backstage als floormanager. Voor Mike is “doen wat werkt” direct contact: iemand aanspreken, luisteren en daarna ook terugkoppelen wat ermee gebeurt.
Mike wil dat Rijswijk een veilige en groene stad blijft, waar mensen elkaar nog kennen. Hij merkt dat de druk om te bouwen toeneemt, maar vindt dat parken en plantsoenen juist belangrijker worden. Dat zijn de plekken waar je even op adem komt en waar je elkaar ontmoet, zonder afspraak.
Zijn inzet zit vooral in het doen. Hij organiseert mee, helpt mee en zorgt dat mensen zich welkom voelen, jong en oud. Over vier jaar hoopt hij dat er meer buurtcentra zijn en dat organisaties die evenementen en activiteiten opzetten structurele steun krijgen. Want juist die activiteiten maken dat mensen niet langs elkaar heen leven.
Mike’s uitnodiging is simpel: kom je hem tegen, spreek hem aan. Hij wil het gesprek met je aangaan.
#11 Jeffrey Karremans
Rijswijk Buiten
“Gewoon normaal doen, goed luisteren en zorgen dat we het samen beter maken.”
De kandidaat die staat voor doen wat werkt
Jeffrey woont in Rijswijk Buiten en ziet elke dag hoe belangrijk goede voorzieningen zijn. Voor hem is een stad pas compleet als infrastructuur, groen en bereikbaarheid meegroeien. Hij merkt dat er in nieuwe wijken veel goed gaat, maar ook dat praktische dingen achterblijven. Denk aan parkeerdruk of straten waar je vastloopt. Jeffrey brengt zulke punten actief onder de aandacht, omdat hij vindt dat je problemen niet moet laten doorsudderen.
“Doen wat werkt” betekent voor Jeffrey: signalen ophalen en samen verbeteren. Daarom wil hij het komende jaar met zijn vrouw kooksessies organiseren in het buurtcentrum. Niet alleen voor gezelligheid, maar ook om Rijswijkers te spreken en te horen wat er speelt. Aan tafel kom je vaak sneller tot echte gesprekken.
Jeffrey is trots op momenten waarop inwoners merken dat inzet effect heeft. Het voorkomen van een tramremise in Vrijenban is voor hem zo’n voorbeeld: iets wat veel bewoners raakte en waarbij je ziet dat vasthouden verschil kan maken.
De komende jaren wil hij vooral werken aan betere doorstroming en een leefbare stad, waarin mensen zich gehoord voelen. Geen grote woorden, maar zichtbare verbeteringen in de wijk.
#12 Ender Girgin
De Strijp
“Samen houden we Rijswijk leefbaar. Door zelf het goede voorbeeld te geven en elkaar aan te spreken, blijft de stad in balans.”
Betrokken, aanspreekbaar en praktisch
Ender is architect en voorzitter van het bestuur van Wij. Rijswijk. Maar boven alles is hij een betrokken Rijswijker die gelooft dat je samen de stad mooier en leuker maakt. Voor Ender begint “doen wat werkt” met voorbeeldgedrag. Hij ruimt op wat niet netjes is en spreekt kinderen aan als dat nodig is. Niet boos, maar gewoon: zo houden we het samen prettig.
Ender hoort veel in de wijk. Bij sportclubs Semper en Celeritas spreekt hij mensen die zich inzetten als vrijwilliger, trainer of ouder langs de lijn. Daar komen de echte verhalen naar boven: over drukte in de stad, over parkeren, maar ook over hoe fijn het groen en de brede straten zijn. Ender vindt dat die rust en ruimte bij Rijswijk horen. Laten we voorkomen dat de stad dichtslibt en de balans kwijtraakt.
Hij doet ook vrijwilligerswerk bij sport en school en helpt mee tijdens burendagen. Dat soort momenten laten zien: je hoeft het niet ingewikkeld te maken om elkaar te vinden. Even een praatje, een handje helpen, samen iets opzetten.
Ender wil dat de samenwerking tussen bewoners en gemeente makkelijker en vriendelijker wordt. Zodat ideeën sneller landen en mensen merken: we doen het samen.
#13 Delano Vis
Oud-Rijswijk
“Als je investeert in gezondheid en veiligheid, investeer je in zelfstandigheid.”
Investeren in gezondheid en veiligheid
Delano gelooft dat “doen wat werkt” begint bij iets heel simpels: goed voor jezelf zorgen. Fit blijven, gezond leven en geen verkeerde keuzes maken. Niet omdat dat makkelijk is, maar omdat het je sterker maakt. Voor Delano is sporten daarom meer dan bewegen. Het helpt mensen om zich beter te voelen en langer zelfstandig te blijven.
Je vindt Delano vaak in de sportschool in Rijswijk. Daar hoort hij veel over gezondheid, leefstijl en wat mensen nodig hebben om in beweging te blijven. Hij ziet ook dat Rijswijk steeds drukker wordt. Daarom vindt hij het belangrijk dat onze stad bereikbaar en overzichtelijk blijft. En dat er meer sportplekken buiten komen, dichtbij huis. Gewoon een fijne plek waar je veilig kunt sporten of bewegen.
Delano vindt dat politiek niet ingewikkeld hoeft te zijn. Voor hem begint het met luisteren. Echt luisteren. En daarna ook doen wat mensen vragen. Niet praten om het praten, maar resultaten waar je iets van merkt.
Als Delano vooruitkijkt, wil hij dat Rijswijk een stad is waar iedereen zich prettig voelt op straat. Ook vrouwen, die zich soms onveilig kunnen voelen. Zijn inzet: zorgen dat Rijswijk gezond, sportief en veilig blijft. In elke wijk, voor iedereen.
#14 Claudia van Dommelen
Ministerbuurt
“Als je mensen serieus neemt, kun je problemen ook echt oplossen.”
Luisteren, begrijpen en doorpakken
Claudia woont al haar hele leven in Rijswijk en werkt in de kinderopvang. Ze is iemand die liever eerst luistert dan meteen oordeelt. Voor haar betekent “doen wat werkt” een open gesprek voeren en proberen te begrijpen wat er achter iemands gedrag zit. Dat helpt, thuis én op straat.
Tijdens wandelingen met haar hond in het Overvoorde bos hoort Claudia veel van andere bewoners. Het gaat dan vaak over heel herkenbare dingen: afval in de wijk, overlast, drukte of plekken waar je je minder veilig voelt. Claudia vindt dat Rijswijk een stad moet blijven voor alle generaties. Ze wil daarom aandacht voor starters en jonge gezinnen, zodat zij ook een plek kunnen vinden en kunnen blijven. Tegelijk koestert ze de sfeer van het oude centrum en de zaterdagmarkt: dat is Rijswijk op z’n best.
Claudia heeft ervaring met de handen uit de mouwen steken, onder andere via scouting en social work. Ze houdt van praktische oplossingen die mensen echt merken. Haar wens voor de komende jaren is een betere verkeersdoorstroming, zodat bewoners niet vaststaan en routes veiliger worden. Denk aan knelpunten rond de Beatrixlaan en de afslag bij de Hoornbrug.
Claudia wil dat inwoners snel gehoord worden en dat kleine ergernissen ook echt aangepakt worden. Juist dat maakt een stad leefbaar.
#15 Bea Sewpersad-Jogi
Cromvliet
“Je hoeft het niet groot te maken om er voor elkaar te zijn.”
Omkijken naar elkaar werkt
Bea gelooft sterk in omkijken naar elkaar. Ze vindt dat ouderen en hun levenservaring meer waardering verdienen, zeker nu eenzaamheid toeneemt.
Bea koestert de dorpse gezelligheid van (Oud) Rijswijk, maar ziet ook dat het in een drukkere stad makkelijker wordt om langs elkaar heen te leven. Daarom organiseert ze koffiebijeenkomsten in het Huis van de Stad. Daar ontstaan gewone gesprekken: over gezondheid, geldzorgen, hulpvragen of gewoon even behoefte aan contact.
Als wijkvertegenwoordiger van Cromvliet zoekt Bea actief de wijk op. Via de koffiekar haalt ze signalen op en geeft ze die door, zodat bewoners merken dat hun verhaal ergens terechtkomt.
Bea helpt al jarenlang mensen wegwijs te maken in de maatschappij. Ze weet hoe verwarrend regels soms zijn, en hoe belangrijk het is dat iemand even naast je gaat staan. Ook via vrijwilligerswerk, zoals samen wandelen of activiteiten met ouderen, laat ze zien wat “doen wat werkt” is: niet wachten, maar helpen.
Bea wil dat het organiseren van buurtactiviteiten makkelijker wordt. Minder drempels, meer ruimte voor initiatief. En vooral: dat de gemeente luisteren serieuzer neemt, zodat inwoners voelen dat ze meetellen.
#16 Tianne van Dam
Ministerbuurt
“Als je ziet wat vrijwilligers en senioren elke dag doen voor Rijswijk, wil je dat niet alleen waarderen — maar ook beter regelen.”
Zichtbaar, betrokken en praktisch
Tianne van Dam is docent en social media-expert en woont in de Ministerbuurt, in een flat waar veel senioren wonen. Juist die omgeving maakt haar betrokken. Ze doet actief mee aan activiteiten in de flat en ziet van dichtbij hoe belangrijk contact en aandacht zijn. Voor Tianne zit “doen wat werkt” vaak in iets kleins: even helpen, iets organiseren of zichtbaar maken wat anders onopgemerkt blijft.
Al een aantal jaar is Tianne actief bij de voedselbankactie van de Plus. “Een kleine moeite, een groot gebaar,” zegt ze zelf. Daarnaast deed ze vrijwilligerswerk als kampleidster bij YMCA en hielp ze volleybalverenigingen door hun activiteiten beter zichtbaar te maken via social media. Zo zorgt ze ervoor dat mensen elkaar makkelijker vinden en mee kunnen doen.
Duurzaamheid speelt voor Tianne ook een belangrijke rol. Ze zet zich in voor kledingruilactiviteiten en vindt het belangrijk dat sporten en boodschappen doen zoveel mogelijk op loop- of fietsafstand kan. Veilig en prettig kunnen bewegen door de stad hoort daar voor haar bij.
Tianne gebruikt haar online kanalen om te laten zien dat Rijswijk een fijne stad is. Ook is ze al jaren betrokken bij de ‘Oud is Goud Awards’, waar actieve senioren in het zonnetje worden gezet. Door haar contacten in de flat én bij de prijsuitreiking ziet ze hoe waardevol deze groep is voor de stad.
“Haar inzet is helder: aandacht voor senioren en het versterken van sociale verbindingen, zodat Rijswijk een stad blijft waar mensen elkaar blijven ontmoeten en niemand achter de voordeur verdwijnt.”
#17 Nina de Vries
Artiestenbuurt
“Je merkt pas hoe belangrijk de basis is, als die niet op orde is.”
Zien wat nodig is en het regelen
Nina is een bekend gezicht in de Artiestenbuurt. Ze helpt bewoners op een praktische manier: nieuwe buren wegwijs maken, formulieren uitleggen, even boodschappen doen voor iemand die slecht ter been is. Voor Nina is “doen wat werkt” geen groot verhaal, maar gewoon: zien wat nodig is en het regelen.
Nina merkt dat kleine ergernissen een grote impact hebben op woonplezier. Rommel bij prullenbakken, kapotte stoeptegels of plekken waar het ’s avonds donker is—dat zijn dingen die je elke dag tegenkomt. Ze wil dat zulke signalen sneller worden opgepakt, zodat bewoners merken dat de wijk netjes en veilig blijft.
Ook bereikbaarheid vindt Nina belangrijk. Ze hoort van buurtgenoten dat het verkeer drukker wordt en dat mensen soms vaststaan in hun eigen wijk. Daarom pleit ze voor duidelijke keuzes die bewoners echt helpen: goed woningonderhoud, behoud van groen en routes die prettig en veilig zijn voor fietsers en voetgangers.
Nina wil ook dat de afstand tussen bewoners en politiek kleiner wordt. Niet door moeilijke woorden, maar door begrijpelijke taal en een luisterend oor. Ze is al jaren vrijwilliger en dat zie je terug in haar houding: rustig, behulpzaam en altijd benaderbaar.
Haar doel: dat iedereen zich welkom voelt en precies weet waar je terecht kunt voor hulp en informatie.
#18 Jasper Oostenbrug
Bomenbuurt
“Als je problemen ziet en niets doet, laat je de wijk in de steek.”
Scherp op veiligheid en leefbaarheid
Jasper is brandweerman en voelt zich al zijn hele leven thuis in Oud Rijswijk. Hij houdt van een wijk die schoon, veilig en leefbaar is. Je ziet hem niet met grote woorden, maar met een scherpe blik en een open houding. Jasper groet zijn buren, spreekt mensen aan als dat nodig is en blijft alert op wat er speelt. Voor hem begint “doen wat werkt” gewoon op straat: een praatje, even helpen, of een signaal doorgeven omdat je het samen prettig wilt houden.
Jasper maakt zich zorgen over dingen die het thuisgevoel aantasten. Overbewoning, vervuiling en onduidelijke of oneerlijke handhaving kunnen buurten onder druk zetten. Hij is daarom al jaren een echte signaleerder. Niet omdat hij graag klaagt, maar omdat hij vindt dat je verantwoordelijkheid draagt voor je omgeving.
Hij ontmoet mensen niet in vergaderzalen, maar bij de sportschool, in de wijk en tijdens wandelingen. Daar hoort hij wat bewoners bezighoudt. Jasper wil dat het makkelijker wordt om problemen zichtbaar te maken. Dat één melding genoeg is om iets in beweging te zetten. Want een kapotte straatlantaarn, rommel op straat of overlast—dat zijn geen details. Dat is het dagelijks leven.
Over vier jaar hoopt Jasper dat de lijnen korter zijn: bewoners geven iets door, en er gebeurt ook echt wat. Zo blijft Oud Rijswijk een buurt waar mensen elkaar kennen en waar je je veilig voelt.
#19 Miranda Rennings
Ministerbuurt
“Als je samen de wijk netjes houdt, wordt het vanzelf fijner wonen.”
Samen zorgen voor rust en ruimte
Miranda woont in de Ministerbuurt en is een drijvende kracht achter buurtmoestuin De Minister. In die tuin ontstaan gesprekken bijna vanzelf. Terwijl je samen plant, wiedt of oogst, vallen drempels weg. Voor Miranda is dat precies “doen wat werkt”: ontmoeting die niet geforceerd is, maar gewoon gebeurt. Met respect, vriendelijkheid en oog voor wat er nodig is.
Miranda heeft een “niet praten, maar poetsen”-houding. Ze organiseert opruimacties in de portiek, helpt buren bij praktische problemen en zoekt samen oplossingen, bijvoorbeeld rond grofvuil of rommel die blijft liggen. Ze merkt dat veel bewoners hetzelfde willen: minder chaos, meer rust en een wijk die netjes blijft. Ook de verkeersdruk baart haar zorgen. Als straten vollopen, daalt het woonplezier. Miranda zegt het graag simpel: het “genietgehalte” mag omhoog.
De komende jaren wil Miranda de saamhorigheid die ze in de moestuin ziet, verder verspreiden door de stad. Niet met grote plannen, maar door kansen te zien en mensen bij elkaar te brengen. Soms is dat een gezamenlijke actie, soms een klein gesprek met iemand die je anders nooit zou spreken.
Miranda wil dat inwoners zich veilig voelen en zich echt thuis voelen. En dat de gemeente bewonersinitiatieven makkelijker maakt, zodat goede ideeën niet blijven hangen.
#20 Raymond van der Burgh
Rijswijk Buiten
“Even omkijken naar elkaar maakt het verschil.”
Samen zorgen dat niemand buiten de boot valt
Raymond woont in Rijswijk Buiten en houdt van samenhorigheid. Hij vindt het een fijne buurt met een mix van allerlei Rijswijkers. Met buren organiseert hij gezellige bijeenkomsten en je ziet hem ook bij activiteiten rond burendag en Koningsdag. Voor Raymond is “doen wat werkt” heel praktisch: mensen bij elkaar brengen, even checken hoe het gaat, en zorgen dat niemand buiten de boot valt.
Raymond komt vaak in de Drassige Driehoek: om te voetballen, de hond uit te laten of met zijn zoon naar de speeltuin te gaan. Dat zijn precies de momenten waarop je elkaar spreekt en hoort wat er leeft. Hij merkt dat Rijswijk verandert en drukker wordt. Daarom vindt hij het belangrijk dat de stad sociaal, groen en bereikbaar blijft.
Een voorbeeld dat hem bijblijft: afgelopen december kookte hij met buren op eerste kerstdag voor mensen die anders alleen zouden zijn. Dat gaf hem veel voldoening. Niet omdat het groots was, maar omdat het echt iets deed voor anderen.
Raymond wil zich de komende jaren blijven inzetten voor mensen die zich alleen voelen. Voor alleenstaanden, ouderen en iedereen die soms wat minder makkelijk meedoet. Want een stad voelt pas als thuis als we elkaar blijven zien. En als we de tijd nemen voor een praatje, een bord eten of een helpende hand.
#21 Ilva Kuijpers
Te Werve
“Zonder betrokken mensen staat een stad stil.”
Waardering voor wie de stad draaiend houdt
Ilva houdt van de gezelligheid in Rijswijk en gelooft dat cultuur en lokale initiatieven mensen bij elkaar brengen. Ze steunt lokale ondernemers, komt graag in de Schouwburg en hoort veel verhalen van inwoners. Als presentatrice van de ‘Oud is Goud’-awards ziet ze van dichtbij hoeveel vrijwilligers betekenen. Voor Ilva is dat “doen wat werkt”: mensen waarderen die elke week klaarstaan voor de stad, vaak zonder dat iemand het ziet.
Ilva waakt ervoor dat het compacte Rijswijk niet verandert in een doorrijroute naar Den Haag. Verkeersdrukte merk je direct: lawaai, minder veilige routes en minder rust in de wijk. Ze vindt dat je juist in een groeiende stad extra moet letten op leefbaarheid. Plekken zoals een weggeefwinkel, ouderengym of buurtactiviteiten zijn geen luxe. Ze zijn de basis onder een stad waar mensen zich thuis voelen.
Ilva gelooft ook dat politiek het hele jaar zichtbaar moet zijn. Niet alleen rond verkiezingen, maar juist door te blijven luisteren via de koffiekar en door betrokken te blijven bij acties in de wijk. Vanuit haar werk in het onderwijs draagt ze dagelijks bij aan normen en omgangsvormen: elkaar groeten, respect hebben, meedoen.
Haar doel voor de komende jaren is helder: de stem van vrijwilligers, verenigingen en lokale organisaties moet beter doorklinken bij de gemeente. Zodat zij de waardering en steun krijgen die ze verdienen.
#22 Romano Sitaram
De Strijp
“Een stad werkt pas als elke generatie een plek heeft.”
Luisteren en bouwen aan ontmoeting
Romano gelooft dat je een stad leefbaar maakt door echt te luisteren. In zijn werk als teammanager bij een klantcontactcentrum ziet hij dagelijks hoe belangrijk het is om begrip te tonen. Voor Romano begint “doen wat werkt” daarom met een normaal gesprek: rustig luisteren, doorvragen en daarna samen kijken wat haalbaar is.
Romano kent Rijswijk goed. Vroeger kwam hij vaak in De Schilp; nu is de Bogaard een plek waar hij veel mensen tegenkomt en hoort wat er speelt. Hij ziet dat ontmoeting niet vanzelf gaat. Een bankje is mooi, zegt hij, maar vaak gebeurt er pas echt iets als er een activiteit of doel aan vastzit. Daarom zet Romano zich in voor plekken waar mensen elkaar op een natuurlijke manier treffen.
Zijn hart ligt bij jongeren. Romano richtte Jong Rijswijk op, een platform waar jongeren hun kwaliteiten kunnen ontdekken en waar ze zich gezien voelen. Hij wil dat jongeren in Rijswijk niet alleen “ergens rondhangen”, maar echte plekken hebben waar ze zichzelf kunnen zijn en iets kunnen opbouwen.
De komende jaren wil Romano dat er structureel meer ontmoetingsplekken komen voor de jeugd, met activiteiten die passen bij verschillende leeftijden. Want een stad werkt pas als elke generatie een volwaardige plek heeft.
#23 Chris Neuteboom
Te Werve
“Als je iets ziet dat niet klopt, moet je het gewoon oplossen.”
Problemen klein houden door ze op tijd aan te pakken
Chris woont al dertig jaar in Te Werve en kent zijn buren goed. Hij is iemand die gelooft in kleine, concrete acties. Als er iets stuk is, belt hij de gemeente. Niet om te klagen, maar omdat problemen kleiner blijven als je ze op tijd oppakt. Voor Chris is dat “doen wat werkt”: gewoon doen wat nodig is.
Na zijn werk is hij actief bij de badmintonvereniging. Ook daar hoor je snel wat er speelt in de stad. Daarnaast sluit Chris aan bij de koffiekar van Wij. Rijswijk. Hij luistert, stelt vragen en neemt signalen serieus. Chris vindt het belangrijk dat politiek herkenbaar en dichtbij blijft. Niet alleen in het stadhuis, maar juist in de wijk.
Een onderwerp dat hij vaak terughoort is verkeer. Rijswijk is ruim opgezet, en dat is juist fijn. Chris wil dat het prettig blijft om te fietsen en te wandelen. En dat straten niet dichtslibben, met parkeren als dagelijkse frustratie. Hij vindt dat we moeten waken voor een stad die vastloopt.
Chris laat in zijn vrijwilligerswerk zien dat samen doen werkt. Sport en ontmoeting houden buurten levendig. Zijn inzet is dan ook eenvoudig: zorg dat mensen kunnen blijven sporten, elkaar kunnen ontmoeten en zich thuis voelen. En als er iets mis is: pak het aan, samen met bewoners en gemeente.
#24 Patricia de Meij
Artiestenbuurt
“Wachten helpt niemand, beginnen wel.”
Hulp organiseren waar het nodig is
Patricia woont in de Artiestenbuurt en is vaak te vinden bij de Smeltkroes in het Wilhelminapark en bij Studio Welzijn aan de Admiraal Helfrichsingel. Daar organiseert ze activiteiten voor buurtbewoners. Patricia vindt het belangrijk dat iedereen zich welkom én veilig voelt, ongeacht leeftijd of achtergrond. Voor haar betekent “doen wat werkt” laagdrempelig zijn: luisteren, helpen en samen iets opzetten.
In haar omgeving ziet Patricia mensen die moeite hebben om rond te komen. Mensen die nét tussen wal en schip vallen en niet altijd weten waar ze terechtkunnen. Daarom begon ze als eerste in Rijswijk met een levensmiddelenkastje voor de deur. Een kleine stap, maar voor veel mensen een groot verschil. Ze zoekt actief contact met mensen die ze anders niet snel zou spreken. Juist om te voorkomen dat iemand buitengesloten raakt.
Patricia gelooft niet in ingewikkelde plannen. Ze gelooft in een praatje, een praktische oplossing en een hand die je uitsteekt. Haar inzet is een beter vangnet in de stad, zodat hulp sneller en makkelijker te vinden is. En dat buurtactiviteiten blijven bestaan, omdat juist daar verbinding ontstaat.
#25 Marijn Koene
Steenvoorde-Zuid
“Niet alles hoeft volgebouwd te worden om goed te werken.”
Vakmanschap en ruimte om te leven
Marijn kijkt naar Rijswijk met de ogen van een vakman. Als meubelmaker en jachtinterieurbouwer weet hij: een goed resultaat begint met een plan en oog voor detail. Voor Marijn betekent “doen wat werkt” soms juist: eerst een stap terug doen. Breder kijken, rustig afwegen en pas dan kiezen wat echt nodig is.
Hij volgt de ontwikkelingen in de Bogaard met interesse. Marijn vindt het goed dat plekken opknappen, maar waakt voor drukte en het zomaar volbouwen van elke “loze ruimte”. In zijn ogen zijn open plekken juist kansen voor leefbaarheid: ruimte om te ademen, om elkaar te ontmoeten en om groen te behouden.
Groen staat hoog bij hem. Marijn geniet van het Rijswijkse Bos en wil voorkomen dat groenstroken langzaam uit het straatbeeld verdwijnen. Hij gelooft dat maatschappelijke inzet niet altijd groots hoeft te zijn. Juist kleinschalige zorg voor buren maakt een stad sterk.
Marijn wil dat Rijswijk groen en rustig blijft. Een stad waar je kunt wonen én ontspannen, zonder dat alles steeds voller wordt.
#26 Tomas Martini
Leeuwendaal
“Goede keuzes vragen helderheid, lef en het vermogen om het simpel te houden.”
Strategisch denken, helder handelen
Tomas woont in Leeuwendaal en kijkt naar Rijswijk met een scherpe, strategische blik. Hij heeft ruime ervaring met het begeleiden van besluitvorming in complexe situaties en weet hoe belangrijk het is dat keuzes niet alleen slim zijn, maar ook uitlegbaar. Voor Tomas betekent “doen wat werkt” dat je richting kiest, verantwoordelijkheid neemt en helder communiceert. Geen eindeloze trajecten, maar besluiten die standhouden.
In zijn werk verbindt hij mensen binnen en buiten organisaties. Hij weet hoe je belangen bij elkaar brengt, spanningen herkent en toch voortgang boekt. Die ervaring wil hij inzetten voor Rijswijk. Want ook hier geldt: goede besluiten ontstaan niet op papier, maar in contact met mensen. Door te luisteren, door te vragen en keuzes te durven maken.
Tomas voelt zich makkelijk in verschillende omgevingen en ziet snel hoe dingen lopen — of juist vastlopen. Hij gelooft dat een gemeente betrouwbaar moet zijn: duidelijk over wat kan, eerlijk over wat niet kan en consequent in wat wordt afgesproken. Dat geldt voor inwoners, ondernemers én de gemeente zelf.
Voor Rijswijk wil Tomas dat beleid eenvoudiger wordt, processen beter georganiseerd en communicatie begrijpelijker. Zodat inwoners weten waar ze aan toe zijn en de stad bestuurbaar én leefbaar blijft.
#27 Yvonne Sloet tot Everlo
Steenvoorde-Zuid
“Leefbaarheid zit in de dingen die je elke dag buiten ziet.”
Oog voor mensen, oog voor de wijk
Yvonne gelooft in de kracht van omkijken naar elkaar. In Steenvoorde-Zuid ziet ze elke dag hoe belangrijk hulpvaardigheid is. Als voormalig mantelzorger en ‘Vrijwilliger van het Jaar’ weet ze hoe groot het verschil kan zijn van een luisterend oor of een kleine hulp.
Je vindt haar vaak in de Bernadettekerk, waar ze niet alleen haar taken uitvoert, maar vooral contact zoekt met buurtgenoten. Voor Yvonne is Rijswijk op z’n best als er ruimte is voor gezelligheid en oprechte aandacht.
“Doen wat werkt” betekent voor haar: praktische verbeteringen die je buiten merkt. Ze pleit voor stoepen die goed begaanbaar zijn, betere verlichting en meer veiligheid voor voetgangers. Yvonne vindt dat leefbaarheid voorop moet staan, ook als verkeer toeneemt.
Yvonne wil ook dat de politiek dichter bij mensen staat. Niet door grote woorden, maar door jongeren erbij te betrekken en door simpelweg te luisteren.
#28 Eva Hengeveld
Huis te lande
“Als je ziet hoeveel mensen doen voor de stad, wil je dat zichtbaar maken en versterken.”
Zorgen voor elkaar, gewoon dichtbij
Eva woont sinds 2012 in Rijswijk en voelt zich hier echt thuis. Wat begon als een bewuste keuze voor een fijne woonplek, is uitgegroeid tot sterke betrokkenheid bij de stad en haar mensen. Haar gezin staat daarbij centraal. De dagelijkse zorg en begeleiding voor haar zoon, die autisme heeft en één-op-één ondersteuning nodig heeft, heeft haar extra scherp gemaakt op hoe belangrijk goede zorg, begrip en nabijheid zijn. Niet in theorie, maar in het echte leven.
Voor Eva zit “doen wat werkt” in menselijk contact. Een praatje maken, luisteren, er zijn voor elkaar en helpen waar dat nodig is. Juist die kleine dingen zorgen ervoor dat een buurt meer wordt dan een verzameling huizen.
Je komt Eva vaak tegen bij SportCity Rijswijk. Een plek die voor haar meer is dan sporten alleen. Na de verbouwing voelt het als een huiskamer van de wijk: laagdrempelig, open en verbindend. Precies dat soort plekken maken een stad sterker.
Eva vindt het belangrijk dat Rijswijk, ondanks de groei, haar dorpse karakter behoudt. Elkaar kennen, groeten en oog houden voor elkaar. Groei is prima, zolang verbinding meegroeit.
Ze wil zichtbaar en benaderbaar zijn en gelooft dat mensen vaak zelf heel goed weten wat nodig is in hun buurt. Door te luisteren en samen oplossingen te vinden, voelt iedereen zich meer gehoord.
Over vier jaar wil Eva dat de drempel om contact of hulp te zoeken lager is. Zodat niemand zich alleen hoeft te voelen in Rijswijk.
#29 Henk van Leeuwen
Kleurenbuurt
“Samenleven begint gewoon bij een praatje in de gang.”
Bouwen aan samenhang, gewoon in de flat
Henk is al twintig jaar een vertrouwd gezicht in zijn flat met 160 bewoners. Als voormalig huismeester en initiatiefnemer van het praathuis brengt hij mensen bij elkaar. Vooral bewoners die zich alleen voelen, weten hem te vinden. Tijdens koffieochtenden gaat het over de buurt, het dagelijks leven en soms ook over politiek. Henk vindt het fijn wonen in Rijswijk, maar hij ziet ook dat de stad groeit en dat voorzieningen niet altijd meegroeien.
Voor Henk betekent “doen wat werkt” dat je dichtbij begint: in je eigen portiek, op je eigen galerij. Een praatje maken. Een activiteit organiseren. Mensen uitnodigen om mee te doen. Henk maakt zich sterk voor ouderen die vastzitten in te dure woningen en voor bewoners die eenzaam zijn.
Henk heeft een duidelijke wens voor de toekomst: de buurtkamer in de flat openstellen voor iedereen. Niet alleen voor bewoners, maar ook voor buurtgenoten van buiten. Want contact zorgt ervoor dat mensen zich veiliger voelen en minder alleen staan.
Henk zegt het simpel: “Ga naar buiten en luister hoe het met mensen gaat.” Zo brengen we de menselijke maat terug in de stad—precies waar Wij. Rijswijk voor staat.
#30 Coby van Velzen
Steenvoorde-Zuid
“Als je ziet dat iets niet werkt, moet je het gewoon beter regelen.”
Betrokken en praktisch
Coby woont in Rijswijk-Zuid en is iemand die goed ziet wat er speelt. Voor haar is “doen wat werkt” vooral: ogen en oren openhouden en iets doen met wat je hoort. In haar flat zette ze zich in voor meer beweging en ontmoeting.
Dankzij haar inzet kwamen er jeu-de-boulesbanen en sporttoestellen. En elke dinsdagmiddag organiseert ze een borrel in de ontmoetingsruimte, waar bewoners lief en leed delen. In de zomer gaan de stoelen naar buiten en ontstaan vanzelf de mooiste gesprekken.
Coby is ook lid van een huurderswerkgroep. Ze vertaalt wat bewoners vertellen naar concrete acties. Ze weet uit ervaring dat eenzaamheid niet vanzelf verdwijnt. Met tien jaar ervaring bij de voedselbank, buurt-BBQ’s en het wijzen van buren naar de juiste hulp of de flatcoach, laat ze zien hoe belangrijk korte lijntjes zijn.
Haar doel voor de komende jaren: meer betaalbare woningen, betere infrastructuur en een stad die overzichtelijk blijft. Zodat mensen zich thuis voelen en weten: als er iets is, staan we voor elkaar klaar.
#31 Ruben Jansen
Rijswijk Buiten
“Wie jongeren serieus neemt, bouwt aan een sterke toekomst voor de stad.”
Jongeren laten meebeslissen
Voor Ruben Jansen is doen wat werkt pas echt geslaagd als inwoners zelf invloed hebben. Niet alleen meepraten, maar ook meedoen. Als voorbeeld noemt hij speeltuinen en voetbalvelden die samen met kinderen zijn ontworpen. Want wie dagelijks gebruikmaakt van een plek, weet vaak het beste wat werkt.
Ruben is geboren en getogen in Rijswijk en kijkt met een frisse blik naar de stad. Je komt hem tegen bij voetbalclub Altis of in het stadscentrum De Bogaard. Dat zijn plekken waar gesprekken vanzelf ontstaan en waar hij hoort wat jongeren bezighoudt. Tijdens zijn stage in een buurtcentrum zag hij hoe belangrijk het is om verschillende groepen samen te brengen en serieus te nemen.
Politiek moet volgens Ruben dichter bij het dagelijks leven staan. Dat begint met het gesprek aangaan, bijvoorbeeld bij de koffiekar, en vooral met laten zien dat ideeën ook echt iets opleveren. Jongeren willen geen loze beloften, maar ruimte om mee te doen.
De inzet voor de komende jaren is helder: meer inspraak voor jongeren en fysieke plekken waar zij binnen kunnen samenkomen. Om te gamen, muziek te maken of elkaar te ontmoeten, zonder overlast.
Rijswijk is pas een thuis als jongeren niet alleen worden gehoord, maar ook daadwerkelijk ruimte krijgen.
#32 Ruud Kamphuis
Artiestenbuurt
“Een sterke stad ontstaat als mensen elkaar kennen en makkelijk kunnen ontmoeten.”
Wijkplekken die mensen samenbrengen
Ruud gelooft dat een sterke stad begint bij echte ontmoetingen. Als voormalig voorzitter van de bewonersorganisatie in de Artiestenbuurt zag hij van dichtbij hoe belangrijk wijkplekken zijn voor samenhang.
Als ontmoetingsplekken verdwijnen, verdwijnt ook een stukje verbinding. Voor Ruud is “doen wat werkt” daarom heel simpel: zorg dat mensen elkaar kunnen vinden en spreken. Een wijkkamer, een buurtcentrum, een plek waar je even binnenloopt.
Ruud is ook ondernemer en zette zich in voor lokale bedrijven. Veiligheid staat bij hem op één; iedereen moet prettig over straat kunnen. Hij maakt zich zorgen over parkeerdruk en bereikbaarheid rond de Bogaard. In zijn ogen helpt duidelijke handhaving om de leefbaarheid te bewaken.
Ruuds doel voor de komende jaren is helder: in elke wijk moet weer een wijkcentrum of wijkkamer komen. Zodat jong en oud elkaar makkelijker ontmoeten.
#33 Roland Reen
Cromvliet
“Je maakt samen de wijk, door te luisteren naar wat mensen dagelijks meemaken.”
Samen bouwen aan een leefbare wijk
Roland woont sinds 2017 in Rijswijk en voelt zich sterk verbonden met de stad. Als stedenbouwkundige én buurtbewoner denkt hij graag mee over grote ontwikkelingen, zoals de Vlietlijn. Maar altijd vanuit het perspectief van de mensen die er wonen. Voor Roland begint “doen wat werkt” namelijk dicht bij huis: op de basisschool van zijn dochter. Voorlezen, computerles geven, op het schoolplein praten met andere ouders. Zo hoor je wat er leeft.
Ook in het Cromvlietpark, waar hij vaak wandelt, ervaart Roland het dorpse gevoel dat Rijswijk bijzonder maakt: “een dorp in een stad”. Hij waardeert de voorzieningen in de buurt, lokale ondernemers en vooral het groen. Roland wil niet dat Rijswijk verandert in een plek waar auto’s alleen maar doorheen jagen. Je moet elkaar op straat kunnen spreken, zonder dat verkeer langs je oren suist.
Over vier jaar hoopt hij dat er duidelijkheid is over de verkeersdruk, vooral rond de Haagweg en de Geestbrugweg. Niet met een oplossing van bovenaf, maar met een gedragen keuze die samen met bewoners is opgehaald. Want iedereen wil fijn en veilig wonen.
En zoals Roland zegt: “je maakt samen de wijk”.
#34 Marcel Bergema
Ministerbuurt
“Je bouwt geen huizen, je bouwt een samenleving waarin mensen mee kunnen doen.”
Omkijken naar elkaar in de wijk
Marcel kent Rijswijk al sinds de jaren ’70. Hij gaf hier ooit les en woont nu in de Ministerbuurt. Marcel houdt van een stad waar mensen omkijken naar elkaar en waar je makkelijk contact maakt. Zelf draagt hij bij door zijn buurt netjes te houden en door zich als vrijwilliger in te zetten voor taal en onderwijs.
Elke week geeft Marcel taalonderwijs op een basisschool. Daar staat hij bekend als “de leesmeester”. Ook helpt hij een Oekraïense Rijswijker met het leren van Nederlands. “Eigenlijk is het een stukje inburgering,” zegt hij. Hij doet het met plezier en dankbaarheid, omdat hij ziet hoeveel verschil het maakt als iemand beter mee kan doen in de samenleving.
Marcel was ook VvE-voorzitter en weet hoe belangrijk goed luisteren is. Marcel maakt zich zorgen over de groei van Rijswijk. Bouwen mag, maar wel met oog voor groen, voorzieningen en leefbaarheid. Je bouwt geen huizen, je bouwt een samenleving.
Zijn wens: contact met de gemeente moet sneller en eenvoudiger. Een melding over een boom of stoep mag geen weken duren.
#35 Robert Ramautar
Vrijenban
“Een schone en veilige stad begint met oog hebben voor wat mensen dagelijks meemaken.”
Aandacht voor leefbaarheid in de wijk
Robert woont in Rijswijk en is docent en mentor bij ROC Mondriaan. Als vader weet hij hoe belangrijk een prettige en veilige leefomgeving is. Voor Robert begint “doen wat werkt” met aandacht: luisteren, aanwezig zijn en het gesprek aangaan met mensen van jong tot oud.
Je vindt Robert regelmatig op een bankje langs de Vliet. Daar komt hij tot rust en geniet hij van het water, de boten en de jongeren die er samenkomen. Het zijn plekken waar het dagelijkse leven zichtbaar is en waar gesprekken vanzelf ontstaan.
Robert ziet kansen om Rijswijk levendiger te maken. De Bogaard mag aantrekkelijker en uitnodigender worden, met passages waar mensen graag verblijven. In de Plaspoelpolder wil hij dat leegstand wordt aangepakt, zodat het gebied weer energie en uitstraling krijgt.
Hij zoekt mensen actief op: in wijk- en dienstencentra, bij sportverenigingen en tijdens wandelingen door De Bogaard. Gewoon een praatje maken, horen wat er speelt en signalen meenemen. Zo blijft beleid dichtbij het dagelijks leven.
Robert staat voor een schoon en veilig Rijswijk. Over vier jaar wil hij dat de leefbaarheid in de Plaspoelpolder zichtbaar is verbeterd. Praktisch, betrokken en samen met inwoners.
#36 Yvanca Kuijper
Te Werve
“Als je luistert naar wat mensen dagelijks meemaken, weet je wat echt werkt.”
Politiek die begint in de straat
Yvanca is een betrokken Rijswijker die gelooft dat politiek begint in het dagelijks leven. Niet in dikke dossiers, maar in wat mensen meemaken in hun straat, op school, bij de sportclub of in de buurt. Yvanca is praktisch ingesteld: eerst luisteren, dan pas praten. Want als je weet wat er echt speelt, kun je ook betere keuzes maken.
Voor Yvanca is “doen wat werkt” vaak iets kleins met groot effect. Een onveilige oversteek die eindelijk wordt aangepakt. Een plek waar jongeren terechtkunnen zonder gedoe. Of bewoners die elkaar weer leren kennen in plaats van langs elkaar heen leven. Niet eindeloos overleggen, maar kijken: wat helpt nu?
Rijswijk wordt drukker. Daarom vindt Yvanca het belangrijk dat we blijven investeren in leefbaarheid: genoeg groen, veilige straten en plekken waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Een stad groeit niet alleen in huizen, maar ook in hoe we met elkaar omgaan.
Yvanca wil zichtbaar en aanspreekbaar zijn, het hele jaar door. En vooral: terugkoppelen wat er met signalen gebeurt. Want luisteren is pas waardevol als je er ook iets mee doet.
Yvanca kiest voor een Rijswijk met minder eenzaamheid onder ouderen, meer ruimte voor jongeren en meer activiteiten voor kinderen in de wijk. Praktisch, lokaal en samen met inwoners.
#37 Louise Lageweg
Muziekbuurt
“Een stad voelt pas veilig als mensen naar elkaar omkijken.”
Zorg voor elkaar in de buurt
Louise is kapster en moeder. Ze woont in een flat en weet hoe belangrijk kleine contacten zijn. Een handje helpen, een praatje in de lift, even checken hoe het gaat met een oudere buur—voor Louise is dat heel normaal. Ze ziet snel wie hulp kan gebruiken en ze probeert drempels laag te houden. Voor haar is “doen wat werkt” vooral: samen opletten en elkaar niet laten verdwijnen achter de voordeur.
Louise was jarenlang vrijwilliger op school van haar zoon. Op het schoolplein en tijdens activiteiten hoor je wat er speelt bij kinderen én ouders. Tijdens corona hielp ze haar man bij de voedselvoorziening voor minderbedeelden. Ze zag toen hoe snel mensen in de knel kunnen komen en hoe belangrijk het is dat er in de wijk mensen opstaan.
Louise vindt veiligheid belangrijk. Niet alleen in de grote zin, maar ook in het dagelijks gevoel: dat je ’s avonds naar huis loopt zonder spanning, dat portieken netjes zijn en dat buren elkaar kennen.
Haar aanpak is simpel: praten, helpen en het gesprek aangaan.
#38 Renee Kaan
Steenvoorde-Zuid
“Op de sportclub hoor je wat er leeft, en zie je wat mensen nodig hebben.”
Sport verbindt de stad
Renee is 25 jaar en vindt dat “doen wat werkt” vaak begint op de sportvereniging. Bij haar korfbalclub hoor je na de training vanzelf wat er leeft: hoe het gaat op werk, thuis en in de wijk. Renee werkt bij de Dierenbescherming en voelt zich prettig in het groen van Rijswijk. Het Wilhelminapark is voor haar een plek om op adem te komen.
Tegelijk ziet Renee een knelpunt dat veel sporters direct merken: er is te weinig zaalruimte. Sportverenigingen moeten schuiven, delen en plannen passen steeds minder. Dat zorgt voor onzekerheid en maakt het moeilijk om leden te behouden, vooral bij jeugdteams. Renee vindt dat een groeiende stad ook moet meegroeien in sportvoorzieningen.
Renee’s doel voor de komende jaren is helder: sportverenigingen moeten weer vastigheid krijgen. Een vaste plek om te trainen, zonder gedoe. Zodat iedereen—jong en oud—gewoon kan sporten in de eigen stad.
#39 Ilse Verroen
Oud-Rijswijk
“Door te luisteren en elkaar aan te spreken, houden we de wijk veilig en menselijk.”
Aandacht voor elkaar in de buurt
Ilse Verroen werkt als pedicure en heeft daardoor elke dag contact met veel Rijswijkers. Tijdens haar werk luistert ze naar de verhalen van mensen. Soms gaat het over kleine dingen, soms over zorgen die al langer spelen. Ilse vindt dat contact mooi. Het is precies waar “doen wat werkt” voor haar begint: gewoon aandacht geven en er zijn voor de ander.
Ook buiten haar werk is Ilse betrokken. In december bracht ze zelfgemaakte lekkernijen rond in de buurt. Even langs de deuren, een praatje, iemand verrassen. Kleine moeite, groot effect. Zo blijven contacten warm en voelt de buurt als een gemeenschap.
Ilse ziet dat Rijswijk drukker wordt. Meer woningen betekent ook meer verkeer, meer fietsers en meer drukte op straat. Ze merkt dat bijvoorbeeld in de Herenstraat, waar soms hard doorheen wordt gefietst. Ilse zegt daar dan ook wat van. Niet om te mopperen, maar omdat we het samen netjes en veilig moeten houden.
Ilse vindt het belangrijk dat inwoners kunnen meepraten over hun leefomgeving. Daarom zoekt ze het gesprek op, ook bij de koffiekar van Wij. Rijswijk.
Ze was jarenlang mantelzorger. Ilse weet hoe dankbaar dat is, maar ook hoe zwaar het kan zijn. Ze wil dat mantelzorgers meer steun en begrip krijgen. En dat Rijswijk een stad blijft waar mensen naar elkaar omkijken. Met initiatieven zoals de Oud is Goud Award en het kerstdiner voor mensen die anders alleen zouden zijn.
#40 Bruno Hankel
Te Werve
“Sport en recreatie zijn geen luxe. Ze horen bij een stad die prettig wil blijven om in te wonen.”
Sport en recreatie als basis voor een leefbare stad
Bruno is geboren en getogen in Rijswijk en voelt zich sterk verbonden met de stad. Voor hem begint “doen wat werkt” bij plekken waar mensen elkaar vanzelf ontmoeten. Zwembad De Put is daar hét voorbeeld van. Dankzij de inzet van vrijwilligers draait het al jaren goed en is het een plek waar alle soorten Rijswijkers samenkomen. Dat laat volgens Bruno zien hoe sterk een stad kan zijn als mensen samen verantwoordelijkheid nemen.
Je vindt Bruno in de zomer vaak bij De Put. Niet alleen om te zwemmen, maar ook om te horen wat er leeft. Juist daar, tussen gezinnen, jongeren en ouderen, hoor je wat mensen belangrijk vinden in hun stad.
Bruno ziet dat Rijswijk steeds drukker wordt. Daarom vindt hij het belangrijk dat de basis op orde blijft: een redelijk parkeerbeleid, goed doorstromend verkeer en voldoende ruimte voor sport en recreatie. Als er een sporthal verdwijnt, moet daar ook echt iets voor terugkomen. Want sport en ontspanning zijn geen bijzaak, maar essentieel voor leefbaarheid.
Buiten de politiek is Bruno al jarenlang actief als vrijwilliger bij Zwembad De Put. Daar leer je wat het betekent om samen iets draaiend te houden en een fijne omgeving te creëren voor iedereen.
Over vier jaar wil Bruno dat Rijswijk veranderd is, maar nog steeds voelt als Rijswijk. Met behoud van sport- en recreatieplekken waar nieuwe generaties net zo fijn kunnen opgroeien als hijzelf.
#41 Annemarie ’t Hoen
Steenvoorde-Zuid
“Met aandacht voor elkaar lossen we meer op dan we denken.”
Verbinding die vanzelf ontstaat
Annemarie is communicatieadviseur en dagvoorzitter, getrouwd en moeder van twee volwassen kinderen. Haar kracht is verbinden. Dat doet ze in haar werk, maar net zo goed in het dagelijks leven. Voor Annemarie begint “doen wat werkt” bij gewone aandacht: een praatje in de winkel, samen de heg knippen met buren, of even helpen als iemand dat nodig heeft.
Annemarie is actief bij de parochie Marie en Jozef, waar ze een jongerenproject coördineert. Ook via de koffiekar van Wij. Rijswijk hoort ze wat er leeft in de stad. Ze vindt het mooi dat Rijswijk een plek is waar verbinding vaak bijna vanzelfsprekend is, juist omdat mensen elkaar nog tegenkomen.
Annemarie wil dat we dat vasthouden. Dat mensen elkaar blijven vinden, ook als de stad drukker wordt. En dat ideeën uit de wijk makkelijker hun weg vinden naar de gemeente. Haar wens: een Rijswijk waar betrokkenheid normaal blijft. Waar je elkaar kent, en waar je snel samen iets kunt oplossen.
#42 Cees Kouwenhoven
De Strijp
“Als iedereen mee kan doen, wordt de stad vanzelf sterker.”
Sport als plek om elkaar te ontmoeten
Cees is voorzitter van voetbalvereniging RvC Celeritas en ziet elke week hoe sport mensen verbindt. Jong en oud komen samen, niet alleen om te spelen, maar ook om elkaar te ontmoeten.
Cees zegt het graag eenvoudig: “Ik wil weten hoe het met mensen gaat.” Daarom stimuleert hij niet alleen beweging, maar ook gezelligheid. Denk aan walking voetbal, koffiegroepjes en momenten waarop mensen even blijven hangen.
Voor Cees is “doen wat werkt” zorgen dat iedereen mee kan doen. Hij ziet dat sporten steeds lastiger wordt door een gebrek aan faciliteiten. Terwijl sport juist voor veel mensen het verschil maakt: het geeft structuur, plezier en een netwerk.
Cees pleit voor een buurthuis van de toekomst: een plek waar sport, ontmoeting en ondersteuning samenkomen. En waar inclusieve sport echt normaal is—voor iedereen, met of zonder beperking, jong of oud.
Zijn droom is Sportpark Prinses Irene uitbouwen tot een sociaal veilige plek waar iedereen zich thuis voelt.
#43 Ria Overtoom
Huis te lande
“Juist op plekken waar je samenkomt, merk je wat mensen nodig hebben.”
Aanwezig zijn in de wijk
Ria Overtoom is gepensioneerd en was vroeger inkoper. In haar buurt is ze een bekend gezicht. Ze houdt contact via de gemeenschappelijke tuin en je ziet haar vaak in Wijkcentrum Stervoorde. Daar speelt ze een potje bridge of doet ze mee met yoga. Ria zegt het nuchter: juist op dit soort plekken hoor je wat er speelt. En als iemand hulp kan gebruiken, kun je er ook meteen zijn met een luisterend oor of een kleine handreiking.
Ria ziet dat Rijswijk drukker wordt. Er zijn veel opbrekingen en dat maakt het soms onoverzichtelijk in de wijk. Ze vindt het belangrijk dat je veilig kunt oversteken en dat routes voor voetgangers en fietsers duidelijk blijven. Want als het buiten onveilig of rommelig voelt, blijven mensen sneller binnen. En juist dat contact in de buurt is zo waardevol.
Voor Ria betekent “doen wat werkt” simpelweg: aanwezig zijn, meedoen en signalen niet laten liggen. Ze deelt zorgen en ideeën met de mensen om haar heen en zorgt dat ze op de juiste plek terechtkomen.
Ria’s inzet is gezelligheid en betrokkenheid, zodat iedereen zich gehoord en geholpen voelt in Rijswijk.
#44 Hans Brouwer
Muziekbuurt
“Als mensen elkaar leren kennen, voelt de stad vanzelf meer als thuis.”
Samen ontmoeten in de wijk
Hans woont met veel plezier in de Muziekbuurt. Hij gelooft dat een fijne stad begint bij saamhorigheid en bij mensen die elkaar blijven opzoeken. Voor Hans betekent “doen wat werkt” daarom vooral: ruimte maken om elkaar te ontmoeten, juist voor alleenstaanden van middelbare leeftijd.
Hans is actief betrokken bij Wij. Rijswijk. Eén keer per jaar brengt hij de kersteditie van het Wij.-krantje rond in zijn buurt. Gewoon langs de deuren, een praatje maken en even contact. Zo blijft de wijk levendig en persoonlijk.
Je komt Hans ook regelmatig tegen bij De Cjoe aan de Huis te Landelaan. Twee keer per week is hij daar om een praatje te maken, samen met bewoners met een afstand tot de arbeidsmarkt en hun begeleiders van Fonteynenburg.
Voor Hans zijn dit waardevolle momenten, waarin kleine gesprekken veel betekenen.
Hans ziet dat ontmoeting steeds belangrijker wordt in een drukke stad. Meer activiteiten voor alleenstaanden helpen om nieuwe contacten te leggen en eenzaamheid te voorkomen. Zo blijft Rijswijk een plek waar mensen zich gezien voelen en waar de stad echt als thuis blijft aanvoelen.
#45 Ingrid ’t Hart
Havenkwartier
“Echte aandacht betekent dat hulp op tijd komt en past bij wie iemand is.”
Snelle hulp als het nodig is
Voor Ingrid begint “doen wat werkt” bij oprechte aandacht voor wat er achter de voordeur speelt. Ingrid is fulltime mantelzorger en moeder van twee zorgintensieve kinderen. Ze weet uit ervaring dat maatwerk nodig is: iedereen is anders en heeft iets anders nodig.
In het Havenkwartier zet ze zich in voor de projectcommissie rond de sloop van huurwoningen. Ze strijdt voor een sociaal plan dat het beste uit de situatie haalt voor alle bewoners. Met korte lijnen en WhatsApp-groepen houdt ze mensen betrokken, zodat niemand zich buitengesloten voelt.
Ingrid heeft een “niet praten, maar poetsen”-mentaliteit. Ze helpt ook bij een lokale voedselgroep voor mensen die net buiten de boot vallen bij de voedselbank. Daarom is haar missie voor de komende jaren helder: kortere wachttijden bij de WMO en de Jeugdwet. Als je hulp nodig hebt, moet je niet maanden wachten.
Ingrid wil daarnaast dat het Sunflower-keycord in Rijswijk officieel wordt erkend. Zodat mensen met een onzichtbare beperking sneller begrepen worden in winkels, bij loketten en op straat.
Haar inzet is praktisch en menselijk: sneller hulp, duidelijke routes en meer begrip.
#46 Handan Aslan
Steenvoorde-Zuid
“Een wijk blijft fijn als mensen elkaar blijven zien en samen verantwoordelijkheid nemen.”
Ontmoeten en zorgen voor de wijk
Handan woont in Steenvoorde en ziet in haar wijk hoe belangrijk een plek als Stervoorde is. Daar ontmoeten bewoners elkaar: jong en oud, alleen of met gezin. Voor Handan is “doen wat werkt” daarom simpel: zorg voor ontmoetingsplekken waar iedereen zich welkom voelt. Je komt haar ook tegen in het Hoekpolderpark of in de Bogaard, waar ze graag contact zoekt en hoort wat er leeft.
Handan vindt dat Rijswijk groen moet blijven, maar ze ziet ook dat de stad schoner moet. Zwerfafval rond containers en vandalisme tasten het thuisgevoel aan. Volgens Handan helpt het als we samen verantwoordelijkheid nemen, maar ook als de gemeente zichtbaar en consequent is.
Als buddy voor kwetsbare kinderen weet Handan hoe belangrijk vrijwilligers zijn. Ze wil mensen stimuleren om meer naar elkaar om te kijken, en vindt dat de gemeente vrijwilligerswerk beter onder de aandacht mag brengen.
Haar doel voor de komende jaren is dat zorgen over achteruitgang in buurten serieus worden genomen. Met structurele aandacht voor jeugd en een gezamenlijke aanpak tegen vervuiling.
#47 Chris Jense
Stationskwartier
“Als je laat zien wat werkt, doen anderen vanzelf mee.”
Het goede voorbeeld in de wijk
Chris leeft volgens een simpel motto: “zien werken is doen”. Hij gelooft dat je zelf het voortouw moet nemen om iets voor elkaar te krijgen. Of hij nu door de buurt loopt om afval te rapen of als vrijwilliger actief is bij korfbalvereniging Refleks: Chris geeft liever het goede voorbeeld dan dat hij langs de zijlijn blijft staan.
Voor hem is Rijswijk bijzonder door het “Cheers-gevoel”: mensen kennen elkaar, groeten elkaar en voelen zich thuis zodra ze de stad binnenrijden.
Chris zoekt de verbinding op het sportveld, maar ook online via Facebookgroepen. Hij wil dat bewoners makkelijk hun punt kunnen maken, zonder ingewikkelde taal. Chris wil dat de lokale politiek toegankelijker wordt.
De komende jaren wil hij extra aandacht voor de Rijswijkse jeugd en een bereikbare stad met een goede balans: ruimte voor de auto, maar vooral veilige fiets- en voetpaden.
#48 Amro Ahmead
Huis te lande
“Wat je samen met inwoners doet, werkt beter dan plannen van papier.”
Samen werken aan wat echt helpt
Amro Ahmead woont al sinds zijn achtste in Rijswijk. Het is de stad waar hij is opgegroeid, waar zijn kinderen nu opgroeien en waar hij zich elke dag voor wil inzetten. Voor Amro begint “doen wat werkt” bij oplossingen die mensen direct merken in hun dagelijks leven. Geen plannen voor de bühne, maar samen met bewoners werken aan wat echt helpt.
Je vindt Amro vaak op het sportveld van RVC Celeritas, waar hij hoofdtrainer is. Daar spreekt hij wekelijks met jongeren, ouders en vrijwilligers. Zonder filter hoor je wat mensen bezighoudt en waar ze tegenaan lopen. Sport is voor Amro een plek waar verbinding vanzelf ontstaat.
Amro ziet dat Rijswijk groeit, maar vindt dat groei nooit ten koste mag gaan van leefbaarheid. Niet alleen woningen bouwen, maar ook blijven investeren in scholen, zorg, sport, cultuur en ontmoetingsplekken. Wijken moeten menselijk blijven: plekken waar je elkaar kent en je thuis voelt.
Inwoners voelen zich pas echt gehoord als er iets gebeurt met hun signalen. Amro gelooft in consequent luisteren, zichtbaar handelen en eerlijk zijn over wat wel en niet kan. Gehoord worden is geen eenmalig moment, maar een houding die je elke dag laat zien.
Zijn wens voor de komende jaren is helder: contact met de gemeente moet normaal en menselijk worden. Eén duidelijk aanspreekpunt, duidelijke communicatie en minder frustratie. Een gewoon ding, maar van groot belang voor vertrouwen in de stad.
#49 Claudia Talamini
Te Werve
“Als ondernemer sta je elke dag tussen de mensen en weet je wat er speelt.”
Ondernemen midden in de stad
Claudia is ondernemer en staat met haar ijszaak midden in de Rijswijkse samenleving. Haar zaak is een ontmoetingsplek waar klanten uit alle wijken binnenlopen en hun verhalen delen. Daardoor weet Claudia goed wat er leeft in de stad. Via de winkeliersvereniging houdt ze ook de vinger aan de pols als het gaat om veiligheid en leefbaarheid voor ondernemers.
Claudia gelooft in korte lijntjes. Ze merkte zelf hoe lastig het kan zijn om bij de gemeente op de juiste plek uit te komen, bijvoorbeeld over iets simpels als prullenbakken in de buurt. Juist daarom wil ze dat lokale problemen sneller en persoonlijker worden opgepakt.
Voor Claudia is “doen wat werkt” ook: het karakter van Rijswijk bewaken. Ze wil het unieke van het oude centrum behouden, net als het groen dat de stad lucht geeft.
Claudia’s doel voor de komende jaren is meer persoonlijk contact en betere samenwerking tussen gemeente en kleine ondernemers. Zij zijn vaak de eerste die zien wat er misgaat én wat beter kan.
#50 Sidony Lugthart
Steenvoorde-Zuid
“Een klein praatje kan voor iemand het verschil maken.”
Aandacht voor elkaar
Sidony Lugthart is een vertrouwd gezicht in haar seniorencomplex in Rijswijk. Al 45 jaar zet zij zich in voor saamhorigheid onder bewoners. Sidony vindt dat niemand eenzaam hoeft te zijn in onze stad. Daarom organiseert ze in de flat activiteiten waar mensen elkaar blijven ontmoeten: een creaclub, kaartavonden en een maandelijkse borrel. In het gebouw met 112 appartementen kent ze bijna iedereen en spreekt ze dagelijks met medebewoners. Even een praatje in de hal of een kop koffie kan voor iemand al het verschil maken.
Sidony ziet dat Rijswijk groeit en drukker wordt. Ze vindt het belangrijk dat het dorpse karakter behouden blijft en dat leefbaarheid voorop blijft staan. Niet alles hoeft volgebouwd te worden. Een fijne stad betekent ook rust, groen en plekken waar je elkaar nog gewoon kunt ontmoeten.
Voor Sidony is “doen wat werkt” vooral: luisteren en kijken wat je zelf kunt oplossen. Met een positieve instelling denkt ze graag mee en probeert ze samen oplossingen te vinden. Lukt dat niet, dan geeft ze signalen door aan de partij. Zo blijft de afstand tussen bewoners en politiek kleiner.
Sidony is altijd betrokken geweest bij scholen en buurtactiviteiten. Haar wens voor de komende jaren: betere verkeersdoorstroming en een goede balans in de groei van de stad. Zodat Rijswijk een thuis blijft voor iedereen, jong én oud.